بعضیها می گویند در جهان چیزی داریم به اسم قانون جاذبه کائنات. بر اساس این قانون شما به هرچه بخواهید می رسید به شرط آن که واقعا بخواهید. یعنی کافی است هدف بگیرید و بگویید "من می رسم." این قانون که معلوم نیست چیست و کیست، شما را یاری می کند. نه یاری که آن چیز را به شما تقدیم می کند. کیفیت رسیدن به آن چیز هم دست خود شماست. اگر با خود بگویید که می رسم ولی سخت می رسم، بدانید که سخت می رسید.
قانون جاذبه کائنات چیزی است جدا از مسائل روان شناختی یا الهیاتی. یک قانون مرموز است. معلوم نیست منشأ آن چیست. بعضی می گویند ذهن و فکر انسان یک انرژی مرموز تولید می کند و در کائنات اثر می گذارد. خود من این قانون را تجربه کرده ام. من به هرچه می خواسته ام و واقعا هدفش گرفته ام، بعد از مدتی رسیده ام. گاه چیزهای عجیب دست نایافتنی. خود شما هم اگر زندگی تان را مرور کنید، خواهید دید که اگر چیزی را واقعا خواسته اید و به رسیدن به آن، ایمان داشته اید حتما به آن رسیده اید. باور کردن و جزم کردن عزم یک فاکتور اساسی در قانون کائنات است. باید به خودتان بقبولانید که واقعا می رسید. امتحان کنید. فقط خود را در مسیر رسیدن قرار دهید. تلاش کنید. البته لازم نیست خیلی تلاش کنید. فقط از مسیر خارج نشوید و در همان جهت کار کنید. واقعا لازم نیست برای رسیدن به آرزوهای بزرگ، به آب و آتش بزنیم.
در اینترنت مطالبی در این باره هست. نگاه کنید.
فردا یاد چیست؟
براستی فردا یادی از امروز ماست
زندگی چیزی است غیرممکن; نبایستی باشد، ولی هست. بودن ما، درختان، پرندگان، اینها همه معجزه است. واقعا معجزه است، برای اینکه کل کائنات بی جان است. میلیونها و میلیونها ستاره و میلیونها و میلیونها منظومه ی شمسی همگی فاقد حیات هستند. فقط بر روی زمین، این سیاره ی ناچیز- که در مقایسه با کا کائنات ذره ای غبار بیش نیست - حیات و زندگی به وجود آمده است. زمین خوش اقبال ترین مکان در کل هستی است; چرا که در آن پرنده ها می خوانند، درختان رشد می کنند و شکوفه می دهند، انسانها عشق می ورزند، آواز می خوانند، می رقصند. واقعا اتفاقی غیرقابل باور رخ داده است